همراه با شهدا/ شهید قاسم پورعابد
.
مجموعه سلامت فارس در
طول سال های انقلاب شکوهمند اسلامی در کنار خدمات پشتیبانی در جبهه های حق علیه
باطل و خدمت به رزمندگان غیور میهن در بهداری ها و بیمارستان های صحرایی، شهدای
گرانقدری را به این انقلاب تقدیم کرده که در روزهای دوشنبه هر هفته با این آلاله
های جاویدان آشنا می شویم. در این شماره و به مناسبت روزهای پرفروغ دهه مبارک فجر،
با شهید «قاسم پورعابد» یکی
از شهدای گرانقدر انقلاب اسلامی آشنا می شویم.
شهید قاسم پورعابد
تاریخ و محل ولادت:
26آذر1334، شیراز
تاریخ و مکان شهادت: 22بهمن1357، خیابان شهرداری شیراز، روبه روی
کلانتری 3
محل
خدمت: مخابرات دانشگاه
برشی از کتاب پروانه های بی پروا؛ زندگینامه شهدای دانشجو و کارمند
دانشگاه علوم پزشکی شیراز
رو به
مادر کرد و گفت: «مادر جان! این راه، راه اسلام است و من باید این راه را ادامه
بدهم. فقط اگر شهید شدم، برایم گریه نکنید.»
این آخرین
جملات قاسم به مادرش بود و بعد از آن به قصد رفتن به سمت راهپیمایی های مردمی
بهمن ماه از خانه بیرون آمد؛ انگار با خدای خودش عهد بسته بود تا خونش را در راه
انقلاب نثار نکند، آرام و قرار نگیرد.
آن روز در
اوج درگیری های مردمی با نیروهای شهربانی قاسم بالاخره موفق می شود سلاحی تهیه کند
تا اینکه بتواند از جان خود و دیگر همشهریانش دفاع کند. در روز 22 بهمن و در پی
هجوم مردمی به شهربانی شیراز در بین مردم حضور داشت و با سلاحی که تازه توانسته
بود به دست بیاورد، در حال تیراندازی به سمت نیروهای ضدانقلاب بود که متاسفانه با
اصابت تیر تفنگ ژ3 که از روی برجی در همان حوالی به پهلویش شلیک کردند، شهد شیرین
شهادت را نوشید.
اما مادر در
خانه همچنان چشم انتظار پسرش بود و بعد از اینکه چند ساعت از آمدنش خبری نشد،
مادر نگران و سراسیمه به دنبال او به سمت خیابان ها راهی می شود. دوستان قاسم به تمامی
بیمارستان ها سرکشی می کنند تا اینکه بالاخره در بیمارستان شیراز، کفش هایش را
پیدا میکنند و مطمئن میشوند که قاسم در آن بیمارستان بستری شده است و بالاخره بعد
از جستجوی بسیار در سردخانه بیمارستان، جسدش را پیدا می کنند.
روحش شاد
و یادش گرامی
نظر دهید